Page:Welsh Medieval Law.djvu/157

 kanys bꝛenhın bıeu teruyneu. eır tref ar dec adyly bot ym pop maenaỽꝛ. ar tryded ar dec oꝛ reı hynny uyd yr oꝛuot tref. ref- ryd sỽydaỽc a thref ryd dıſſỽyd. pedeır rantır auyd ym pop tref. y teır yn gyfanhed. ar pet- wared yn poꝛua yr teır rantır. eır rantır auyd yny tayaỽc tref. ym pop vn oꝛ dỽy y byd trı thayaỽc. ar tryded ynpoꝛua yrdỽy. eıth tref auyd yny vaenaỽꝛ oꝛ tayaỽc trefyd. neb atoꝛho teruyn ar tır dyn arall: talet trı buhyn camlỽꝛỽ yr bꝛenhín agỽnaet yter- uyn yn gyſtal achynt yt teruyn pꝛıf a uon engıryaỽl rỽg deu kymhỽt onyt yny hen- gyrrynt. roeſuaen sef yỽ hỽnnỽ maen ffín neu pꝛen ffín neu peth arall enwedıc a vo yn kadỽ ffín: wheugeínt atal. neb atoꝛ- ho ffín auo rỽg dỽy tref. neu aartho pꝛıffoꝛd. wheugeínt atal yr bꝛenhín. a gỽnaet y ter- uyn yngyſtal achynt. eſſur tır rỽg dỽy tref oſ oꝛ tır ybyd: gỽꝛhyt a hanher. Rỽg dỽy rantır: pedeır troetued. Rỽg dỽy erỽ: dỽy gỽys. eſſur pꝛıffoꝛd bꝛenhín: deudec troet- ued. neb agynhalyo dan vn aı̣rglỽyd deu tır: talet y ebedıỽ oꝛ mỽyhaf y vꝛeínt. Eſſur gỽeſtua bꝛenhín o pop tref ytaler