Page:Welsh Medieval Law.djvu/142

 Seıthuet yỽ whythu y tan hyny enynho. ỽyth- uet yỽ enynnu y peth y lloſcer ac ef. Naỽuet yỽ gỽelet y lloſc gan y odeſ. y neb awatto vn oꝛ naỽ affeıth hyn: rodet lỽ deg wyr adeu v- geínt heb gaeth aheb alltut. Yntaf o naỽ affeıth lledꝛat yỽ syllu tỽ- yll acheıſſaỽ ketymdeıth. Eıl yỽ duun- aỽ am y lledꝛat. Tꝛydyd yỽ rodı bỽyllỽꝛỽ. Pet- weryd yỽ ymdỽyn y bỽyt yny getymdeıthas. Pymhet yỽ rỽygaỽ y buarth neu toꝛrı yty. Seıthuet yỽ kychwynu y lledꝛat oe le a cher- det dyd neu nos gantaỽ. ỽ̣ỵṭ Seıthuet yỽ bot yn gyfarwyd ac yntroſcỽydỽꝛ ar y lledꝛat. ỽythuet yỽ kyfrannu ar lladꝛon. Naỽuet yỽ gỽelet y lledꝛat. ae gelu yr gobyr neu y pꝛy nu yr gỽerth. Y neb awatto vn oꝛ naỽ affeıth hyn: rodet lỽ deg wyr a deu vgeínt heb gaeth aheb alltut. aỽ adygant eu tyſtolyaeth gan gre- du pop vn o honunt ar wahan ỽꝛth y lỽ. arglỽyd rỽg ydeu ỽꝛ oꝛ dadyl a adefynt yry- uot geır y vꝛon ef. ac na beı gyfrannaỽc yn teu oꝛ dadyl. ac na bydynt vn dull. Abat rỽg ydeu vanach ar dꝛỽs y koꝛ. Tat rỽg y deu vab gan dodı y laỽ ar pen ymab ydycco y tyſtoly