Page:The poems of Gaius Valerius Catullus - Francis Warre Cornish.djvu/96

 Peliaco quondam prognatac vertice pinus dicuntur liquidas Neptuni nasse per undas Phasidos ad fluctus et fines Aeeteos, cum lecti iuvenes, Argivae robora pubis, auratam optantes Colchis avertere pellem ausi sunt vada salsa cita decurrere puppi, caerula verrentes abiegnis aequora palmis; diva quibus retinens in summis urbibus arces ipsa levi fecit volitantem flamine currum, pinea coniungens inflexae texta carinae. ilia rudem cursu prima imbuit Amphitriten. quae simul ac rostro ventosum proscidit aequor, tortaque remigio spumis incanduit unda, emersere + feri candenti e gurgite vultus aequoreae monstrum Nereides admirantes. ilia * siqua alia viderunt luce marinas mortales oculis nudato corpore Nymphas nutricum tenus extantes e gurgite cano. tum Thetidis Peleus incensus fertur amore, tum Thetis humanos non despexit hymenaeos, tum Thetidi pater ipse iugandum Pelea sensit. o nimis optato saeclorum tempore nati heroes, salvete, deum * gens, o bona matrum progenies salvete, iterum * salvete bonarum *. s vos ego saepe meo vos carmine compellabo: teque adeo eximie taedis felicibus aucte, Thessaliae columen Peleu, cui Iuppiter ipse, ipse suos divum genitor concessit amores.