Page:The poems of Gaius Valerius Catullus - Francis Warre Cornish.djvu/152

 Quintia formosast multis; mihi Candida, longa, rectast. haec ego sic singula confiteor, to turn illud formosa nego: nam nulla venustas, nulla in tarn magnost corpore mica salis. Lesbia formosast, quae cum pulcherrima totast, turn omnibus una omnis surripuit Veneres

I Nulla potest mulier tantum se dicere amatam vere, quantum a me Lesbia amata mea's. nulla fides ullo fuit umquam foedere tanta, quanta in amore tuo ex parte reperta meast

Xon ideo, Gelli, sperabam te mihi fidum in misero hoc nostro, hoc perdito amore fore, quod tc cognossem bene constantemve putarem aut posse a turpi mentem inhibere probro, sed ncque quod matrem nee germanam esse videbam hanc tibi, cuius me magnus edebat amor, et quamvis tecum multo coniungerer usu, non satis id causae credideram esse tibi. tu satis id duxti: tantum tibi gaudium in omni culpast, in quacumque est aliquid sceleris. io