Page:The poems of Gaius Valerius Catullus - Francis Warre Cornish.djvu/148

 heu, mihi surrepens imos ut torpor in artus expulit ex omni pectore laetitias! non iam illud quaero, contra me ut diligat ilia, ant, qnod non potis est, esse pudica vclit: ipse valere opto ct tactrum hunc deponere morbnm. o di, reddite mi hoc pro pietate mea

Rufe mihi frustra ac nequiquam credite amico (frustra? immo maemo cum pretio atquc malo), sicinc subrepsti mi, atque intestina perurens ei misero eripuisti omnia nostra bona? eripuisti, heu heu nostrae crudele venenum vitae, heu heu nostrae pcstis amicitiae

Nemone in tanto potuit populo esse, Iuventi, bellus homo, quern tu diligere inciperes, practerquam iste tuus moribunda ab sede Pisauri hospes inaurata pallidior statua, qui tibi nunc cordist, quern tu pracponere nobis audes, et nescis quod facinus facias

Ouinti, si tibi vis oculos debere Catullum aut aliud siquid carius est oculis, eripere ei noli, multo quod carius illi est oculis seu quid carius est oculis.