Page:The poems of Gaius Valerius Catullus - Francis Warre Cornish.djvu/132

 'primum igitur, virgo quod fertur tradita nobis, falsumst. atqui non solum hoc sc elicit cognitum habere Brixia -f-Chinca suppositum specula, + flavus tiuam molli percurrit fluminc Mella, Brixia Veronac mater amata meae; seel de Postumio et Cornell' narrat amore, cum quibus ilia malum fecit adulterium.' dixerit hie aliquis: 'quid? tu istaec, ianua, nosti? cui numquam domini limine abesse licet, nee populum auscultare, seel hie suffixa tigillo tantum operire soles aut aperire domum? ' o ' saepe illam audivi furtiva voce loquentem solam cum ancillis haec sua flagitia, nomine dicentem quos diximus, ut pote quae mi speraret nee linguam esse nee auriculam. praeterea addebat quendam, quern elicerc nolo nomine, ne tollat rubra supcrcilia. longus homost, magnas cui litcs intulit olim falsum mendaci ventre pucrpcrium.

Quod mihi fortuna casuque oppressus acerbo conscriptum hoc lacrimis mittis cpistolium, naufragum ut cicctum spumantibus aequoris undis sublevem ct a mortis limine restituam, quem neque sancta Venus molli requiescere somno desertum in lecto caclibc perpctitur,