Page:Ten Tragedies of Seneca (1902).djvu/158

138 Nubila fati pelle, ac miseri

Temporis omnes dimitte notas:

Redeant vultus ad læta boni.

Veterem ex animo mitte Thyesten.

Proprium hoc miseros sequitur vitium,

Nunquam rebus credere lætis.

Redeat felix Fortuna licet,

Tamen afflictos gaudere piget

Quid me revocas, festumque vetas

Celebrate diem? quid flere jubes.

Nulla surgens dolor ex causa?

Quis me prohibet flore recenti

Vincire comam? prohibet, prohibet.

Vernæ capiti fluxere rosæ;

Pingui madidus crinis amomo

Inter subitos stetit horrores;

Imber vultu nolente cadit.

Venit in medias voces gemitus;

Mœror lacrimas amat assuetas.

Flendi miseris dira cupido est.

Libet infaustos mittere questus.

Libet & Tyrio saturas ostro

Rumpere vestes. ululare libet.

Mittit luctus signa futuri

Mens, ante fui præsaga mali.

Instat nautis sera tempestas,

Cum sine vento tranquilla tument.

Quos tibi luctus, quosve tumultus

Fingis demens? credula præsta

Pectora fratri. jam quidquid id est,

Vel sine causa, vel sero times.

Nolo infelix; sed vagus intra

Terror oberrat; subitos fundunt

Oculi fletus, nee causa subest.

Dolor, an metus est? an habet lacrimas

Magna voluptas?

ATR. diem, germane, consensu pari

Celebremus: hic est, sceptra qui firmet mea,

Solidamque pacis alliget certæ fidem.

 lucky position. Let Thyestes, as he is now, cease to be Thyestes of the past! This peculiar fault always characterizes the miserable, that they lose all faith in the possibilities of prosperity, let fortune return to me whilst in a happy 