Page:Ten Tragedies of Seneca (1902).djvu/154

134 Merget condens omnia Gurges.

Et qui medias dividit Ursas,

Fluminis instar, lubricus Anguis:

Magnoque minor juncta Draconi

Frigida duro Cynosura gelu:

Custosque sui tardus plaustri

Jam non stabilis met Arctophylax.

Nos e tanto visi populo

Digni, premeret quos everso

Cardine mundus.

In nos ætas ultima venit.

O nos dura forte creatos,

Seu perdidimus solem miseri,

Sive expulimus! Abeant questus.

Discede, timor. Vitæ est avidus,

Quisquis non vult, mundo secum

Pereunte, mori.

astris gradior, & cunctos super

Altum superbo vertice attingens polum.

Nunc decora regni teneo, nunc solium potris.

Dimitto superos: summa votorum attigi.

Bene est; jam sat est etiam mihi.

Sed cur satis sit? pergam, & implebo patrem

Funere suorum: ne quod obstaret pudor,

Dies recessit. perge, dum cœlum vacat.

Utinam quidem tenere fugientes Deos

Possem, & coactos trahere, ut ultricem dapem

Omnes viderent! quod sat est, videat pater

Etiam die nolente discutiam tibi

Tenebras, miseriæ sub quibus latitant tuæ.

Nimis diu conviva securo jacet

Hilarique vultu. jam satis mensis datum est,

Satisque Baccho. sobrio tanta ad mala

 will break thy urn with thee, and the Pisces disappear, the last constellation of the Zodiac! and those monsters, which have never been in contact with the sea, shall be swallowed up by the Great Gulf, the sea which hides all things, and the Serpent slippery and as large as a river, 