Page:Ten Tragedies of Seneca (1902).djvu/152

132 Tradere frenos, genitrix primæ

Roscida lucis, perversa sui

Lumina regni. nescit fessos

Tingere currus, nee fumantes

Sudore jubas mergere ponto

Ipse insueto novus hospitio

Sol auroram videt occiduus,

Tenebrasque jubet furgere, nondum

Nocte parata. non succedunt

Astra, nec ullo micat igne polus:

Nec Luna graves digerit umbras.

Sed quidquid id est, utinam nox sit!

Trepidant, trepidant pectora magno

Percussa metu, ne fatali

Cuncta ruina quassata labent:

Iterumque Deos hominesque premat

Deforme chaos: iterum terras,

Et mare & ignes, & vaga picti

Sidera mundi Natura tegat.

Non æternæ facis exortu

Dux astrorum secula ducens

Dabit æstatis brumæque notas.

Non Phœbeis obvia flammis

Demet Nocti Luna timores,

Vincetque sui fratris habenas,

Curvo brevius limite currens.

Ibit in unum congesta sinum

Turba Deorum.

Hie, qui sacris pervius astris

Secat obliquo tramite zonas,

Flectens longos Signifer annos,

Lapsa videbit sidera labens.

Hic, qui nondum vere benigno

Reddit Zephyro vela tepenti,

Aries præceps ibit in undas,

Per quas pavidam vexerat Hellen.

Hic, qui nitido Taurus cornu

Præfert Hyadas, secum Geminos

Trahet, & curvi brachia Cancri.

Leo stammiferis æstibus ardens

Iterum e cœIo cadet Herculeus.

Cadet in terras Virgo relictas;

Justæque cadent pondera Libræ;

Secumque trahent Scorpion acrem.

Et, qui nervo tenet Æmonio

Pennata senex spicula Chiron,

Rupto perdet spicula nervo.

Pigram referens hiemem gelidus

Cadet Ægoceros, frangetque tuam,

Quisquis es, Urnam. tecum excedent

Ultima cœli fidera Pisces.

Monstraque nunquam perfusa mari 