Page:Ten Tragedies of Seneca (1902).djvu/126

106 Claro devehit alveo:

Non quidquid Libycis terit

Fervens area messibus.

Quem non concutiet cadens

Obliqui via fulminis:

Non Eurus rapiens mare;

Aut fævo rabidus freto

Ventosi tumor Adriæ:

Quem non lancea militis,

Non strictus domuit chalybs:

Qui tuto positus loco,

Infra se videt omnia:

Occurritque suo libens

Fato: nec queritur mori.

Reges conveniant licet,

Qui sparsos agilant Dahas;

Qui rubri vada litoris,

Et gemmis mare lucidum

Late sanguineum tenent:

Aut qui Caspia fortibus

Recludunt juga Sarmatis.

Certet, Danubii vadum

Audet qui pedes ingredi;

At quocunque loco jacent

Seres vellere nobiles;

Mens regnum bona possidet.

Nil ullis opus est equis;

Nil armis, & inertibus

Tells, quæ procul ingerit

Parthus, cum simulat fugas:

Admotis nihil est opus

Urbes sternere machinis,

Longe saxa rotantibus.

Rex est, qui metuit nihil.

Rex est, qui cupiet nihil.

Hoc regnum sibi quisque dat.

Stet, quicunque volet, potens

Aulæ culmine lubrico:

Me dulcis saturet quies.

Obscuro positus loco,

Leni perfruar otio.

Nullis nota Quiritibus

Ætas per tacitum fluat

Sic cum transierint mei

Nullo cum strepitu dies,

Plebeius moriar senex.

Illi mors gravis incubat.

Qui notus nimis omnibus,

Ignotus moritur sibi.

