Page:Ten Tragedies of Seneca (1902).djvu/120

100 ATR. Nil quod capiat assueti modum.

Nullum relinquam facinus; & nullum est satis.

GU. Ferrum? ATR. Parum est. GU. Quid ignis? ATR. Etiamnum parum est.

GU. Quonam ergo telo tantus utetar dotor?

ATR. Ipso Thyeste. GU. Majus hoc ira est malum.

ATR. Fateor. tumultus pectora attonitus quatit,

Penitusque volvit: rapior, & quo nescio;

Sed rapior. imo mugit e fundo solum;

Tonat dies serenus; ac totis domus

Ut fracta tectis crepuit; & moti lares

Vertere vultum: fiat hoc, fiat nefas,

Quod, Dii, timetis. GU. Facere quid tandem paras?

ATR. Nescio quid animus majus, & solito amplius,

Supraque fines moris humani tumet,

Instatque pigris manibus: haud, quid sit, scio:

Sed grande quiddam est ita sit; hoc, anime, occupa.

Dignum est Thyeste facinus, & dignum Atreo.

Uterque faciat. vidit infandas domus

Odrysia mensas. fateor; immane est scelus,

Sed occupatum: majus hoc aliquid dolor

Inveniet. animum Daulis inspira parens,

Sororque. causa est similis. assiste, & manum

Impelle nostram: liberos avidus pater

Gaudensque laceret, & fuos artus edat.

Bene est. abunde est. hic placet pœnæ modus

Tantisper. ubinam est? tam diu cur innocens

Versatur Atreus? tota jam ante oculos meos

Imago cædis errat; ingesta orbitas

In ora patris. anime, quid rursus times?

Et ante rem subsidis? audendum est, age:

Quod est in isto scelere præcipuum nefas,

 ATR. Nothing, which takes the shape of ordinary hatred, I will leave no crime out of my calculations, and not one appears sufficient for me.

GU. There's the sword, thou knowest, the fashionable weapon!

ATR. That is a miserable contrivance.

GU. What instrument of destruction, therefore, will thy anger allow thee to employ?

ATR. Thyestes! Himself!

GU. But that crime, would even be greater than any mere outburst of fury.

ATR. I confess thus much: but the most unaccountable tumults convulse my soul, and reverse the very spirit 