Page:Telugu-English Dictionary.djvu/35

అమరు-Amaru అభ్యంతరము abhyantaramu, 5. The space included between two bodies, or points ; an interval. 2. Delay. 3. A false excuse.

అభ్యనుజ్జ్ఞ abhyanujna, s. Leave, permission. 2. Command; injunction.

అభ్యసించు abhyasintsu, w. a, To accustom one's self to any thing; to practise. 2. To learn ; to study.

అభ్యాసము abhyasamu, 5. Custom ; usage ; practice. 2. Exercise ; study; అక్షరాభ్యాసము aksharabhyasamu, The study of the letters ; the acquirement of the first principles of learning.

అభ్యుదయము abhyudayamu, s. Increase of fortune ; prosperity ; happiness.

అభ్రకము abhrakamu, s. Talc.

అమంజి arnanji, s. Compelled service ; unpaid labour. అమంజిపట్టు amanjipattu, To press workmen.

అమడలు, అమడబిడ్డలు amadalu, plw, amadabiddalu, s. Twins.

అమరము amaramu, s. The name of a Sanskrit Dictionary,also termed the అమరసింహము amarasimhamu.

అమరశిలాగంధకము amarasila gandhakamu, 5. A particular kind of brimstone.

అమరు amaru, v. n. To fit. 2. To be furnished. 3. To be placed or employed in service; వాడుఉద్యోగములోనమరెను vaduudyogamulona-niarenu, He is employed in service.

అమరుచు, అమరించు amarutsu, amarintsu, v. a. To place in service. 2. To furnish or supply ; to procure ; to collect, మంత్రితనపుత్రుని రాజుకొలువులో నమరించెను mantri- tanaputruni radzukoluvulo namarinchenu, The minister placed his son in the service of the king.

అమరిక, అమరికె aniarika, amarike, s. Arrangement. 2. 'Tranquillity. 3. Eqanimity ; presence of mind. 4. Modesty.

అమర్చు amartsu, 9. a. vide. అమరుచు amarutsu.

అమర్యాద amaryada, s. Incivility, disrespect ; dishonor ; rudeness.

అమాంతము amantamu, s. The profession of a hawker or pedlar, also అమానీ, అమాంతగాడు amani, amantagadu, s. A hawker, a pedlar.

అమాంతముగా am&ntaimig^, adv. Unexpectedly.

అమాత్యుడు amatyudu, s. A minister; a counsellor ; a courtier.

అమానీ amani, s. This is a revenue term, used to denote the immediate management of any branch of revenue by the servants of Government, of the Zemindar, or of