Page:Tamil proverbs.pdf/156

 
 * ஊமையன் பேச்சு பழகின பேருக்குத் தெரியும்.
 * The speech—gesticulation—of the dumb is known to those accustomed to it.

 
 * ஊமையாயிருந்தால் செவிடும் உண்டு.
 * If one is dumb he is deaf also.

 
 * ஊமையும் ஊமையும் மூக்கைச் சொறிந்தாற்போல.
 * As the dumb on meeting the dumb scratch their noses.
 * If a person on meeting a dumb man scratches his own nose the dumb man becomes very angry.

 
 * ஊமையும் அல்ல செவிடும் அல்ல.
 * Neither dumb nor deaf.

 
 * ஊராரைப் பகைத்து உயிரோடு இருந்தவர் இல்லை.
 * No one at enmity with the whole community ever preserved his life.

 
 * ஊரார் கணக்கு உடையவன் பிடரியிலே.
 * The liabilities of a village are on the neck of its chief.

 
 * ஊரார் உடைமைக்குப் பேயாய்ப் பறக்கிறான்.
 * He flies on the property of others like a demon.

 
 * ஊரார் எருமை பால் கறக்கிறது நீயும் ஊட்டு நானும் உண்ணுகிறேன்.
 * The buffalo of the village is in milk, you suck and I will also suck.

</li> <li>
 * ஊரிலே கல்யாணம் மார்பிலே சந்தனம்.
 * Marriage ceremonies in the village and sandal paste on the breast.

</li> <li>
 * ஊரில் ஒருவனே தோழன் ஆரும் அற்றதே தாரம்.
 * Have one only of the community as a friend, and a woman without ties as a wife.

</li> <li>
 * ஊரில் எளியாரை வண்ணான் அறிவான் சாதிப்பொன் பூண்டாரைத் தட்டான் அறிவான்.
 * The washerman knows the poor of a village, the goldsmith knows whose ornaments are made of fine gold.

</li> </ol>