Page:Speeches and addresses by the late Thomas E Ellis M P.pdf/19

 upon Llywelyn's head on London Bridge— these make fresh wounds in many a Welsh heart to-day. But on the hills of Eppynt, where a white friar watched Llywelyn draw his dying breath for Wales, there is no memorial save a name—Cefn y Bedd.

"I feddrod Llywelyn mae'r tir wedi suddo,
 * Ac arno'r gwlawogydd arosant yn llyn;

Mae'r lloer wrth ymgodi, a'r haul wrth fachludo,
 * Yn edrych gan wrido ar ysgwydd y bryn.

Fy Nghymru, fy ngwlad, a wyddost ti hyn!
 * Pa le mae gwladgarwch yn dangos ei gwedd?

Mae dagrau y cwmwl yn gwybod am dano,
 * A 'deryn y mynydd yn 'nabod y bedd.

Ar ddamwain mae'r Cymro yn dyfod i weled
 * Lle cwympodd yr olaf fu ddewr ar ei ran:

Yr awel a gwyna, a'r ddaear a ddywed
 * Fod calon hen Walia yn curo'n lled wan.

Dieithriaid a ddont i weled y fan
 * Y gorphwys Llywelyn wrth ochor ei gledd;

Wel, diolch am ddeigryn o'r nefoedd i waered,
 * Ac am y glaswelltyn yn ymyl y bedd."

Edward I., doubtless, fondly imagined that the last hope of any further effort for the independence or unity of Wales was buried in Llywelyn's grave. But still he was uneasy. He must have suspected the marvellous