Page:Ruize-rijmen 1922.pdf/83

 67 26.

W A T ZIJ K U N N E N DOEN. Afscheidsrijm aan „De Toekomst."

Vier jaren lang hadt gij den last te zeulen Van wat gij hieldt voor uw verheven plicht; Om met den keizer-en-zijn-kliek te heulen; Met wellust hebt gij 't weeë werk verricht. Daar velde plotseling de bliksemschicht Uw aangebeden goden — België's beulen. Gij zette (en niet ten onrechte) een gezicht, Alsof ge 't hoorde donderen in Keulen. Nu is uw lekke, wrakke schuit gestrand, En kiel en dek en mast ligt stukgeslagen. Wat kunt gij nog beginnen, mag men vragen, Nu gij het groote Deutsche Vaterland Niet weeklijks meer kunt vleien, loven, likken? Gij kunt... je kunt voor mijn part allemaal—t 27. O, DIE BLINDE, BLINDE, BLINDE... O, die blinde, blinde, blinde, Blinde, blinde Duitsch-gezinde, Die maar nooit iets kunnen vinde' In hun hoch-kultursche vrinde' Dat niet über-hoch-volmaakt is, Waarvan elk direct geraakt is, Die 't eenvoudig niet verdragen, Als je 't maar zou durven wagen, Even, weifelend, te vragen, Of i n al die oorlogsdagen, d' Uber-hoch-kulturelingen Nooit één enkele fout begingen? Laat' we, zonder te laveeren, Ons de luxe permitteeren Om nog wat te critiseeren, Laten we toch profiteeren Van het feit, dat wij nog vrij zijn, Dat we werklijk geen partij zijn. Met pro-Britten valt te spreken, Die zijn niet zoo blind gekeken, Zien i n Engeland, 't is gebleken,