Page:Quatrains of Omar Khayyam (tr. Whinfield, 1883).djvu/73

Rh

مائیم نهاده سر بفرمانِ شراب جان کرده فدایِ لبِ خندانِ شراب هم ساقیِ ما حلقِ صراحی در دست هم بر لبِ ساغر آمده جانِ شراب

مائیم و می و مطرب و این کُنجِ خراب جان ودل وجام و جامه در رهنِ شراب فارغ ز امیدِ رحمت وبیمِ غذاب آزاد ز باد و خاک وز آتش و آب

با بط میگفت ماهئی در تب و تاب باشد که بجوی رفته باز آید آب بط گفت چو من و تو بگشتیم کباب بود از پسِ مرگِ من چه دریا چه شراب