Page:Quatrains of Omar Khayyam (tr. Whinfield, 1883).djvu/69

Rh

تا بتْوانی رنجه مگردان کسرا بر آتشِ خشمِ خویش منْشان کسرا گر راحتِ جاودان طمع میداری میرنج همیشه و مرنجان کسرا

ای کرده بلطف و قهرِ تو صنع خدا در عهدِ ازل بهشت و دوزخ پیدا بزمِ تو بهشت است و مرا چیزی نیست چونست که در بهشت ره نیست مرا

چندان بخورم شراب کین بُویِ شراب آید ز تراب چُون روم زیرِ تراب تا بر سرِ خاکِ من رسد مخموری از بُویِ شرابِ من شود مست و خراب