Page:Quatrains of Omar Khayyam (tr. Whinfield, 1883).djvu/63

Rh

چون فوت شوم بباده شوئید مرا تلقین ز شراب و جام گوئید مرا خواهید بروزِ حشر یابید مرا از خاکِ درِ میکده جُوئید مرا

چُون عُهده نمیشود کسی فردا را حالی خوش کن این دلِ پر سودا را می نوش بنورِ ماه ای ماه که ماه بسیار بتابد و نیابد ما را

عاشق همه ساله مست و شیدا بادا دیوانه و شوریده و رُسوا بادا در هُشیاری غُصّهٔ هر چیز خوریم ور مست شویم هرچه بادا بادا