Page:Phormio (Morgan 1894).djvu/60

 36

TERENTI PHORMIO.

De. Ita ut dfcis. ego tum quom aduenissem, qui mihi

Cognata ea esset, dicerem : itidem tii face. 50

Cedo qui est cognata? Ge. Eu, noster, recte. heus tu, caue. Ph. Dilucide expediui quibus me oportuit 400 ludicibus : tum id si falsum fucrat, filius

Quor non refellit? De. Fiiium narras mihi? Quoius de stultitia dici ut dignumst non potest. 55

Pir. At tu qui sapiens es magistratus adi,

ludicium de eadem causa iterum ut reddant tibi, 405 Quandoquidem solus regnas et soh' hcet

Hic de eadem causa bis iudicium rt^piscier. De. Etsi mihi facta iniiiriast, uerum tamen 60

Potiiis quam litis secter aut quam te aiidiam, Itidem ut cognata si sit, id quod lex iubet 410 Dotis dare, abduc hanc, minas quinque accipe.

Ph. Hahahae, homo suauis. De. Quid est? num ini- quom postulo? An ne hoc quidem ego adipiscar, quod ius pubh- 65 cumst? Pll. Itan tandem, quaeso, item ut meretricem ubi abiisus sis, Mercedem dare lex iiibet eY atque amittere? 415 An, ut ne quid turpe ciuis in se admitteret Propter egestatem, proxumo iusseist dari, Vt cum uno aetatem degeret? quod tii uctas. 7°

De. Ita, proxumo quidem; at nos unde? aut quam 6b rem? Pil. Ohe, haud desinam, 420 . Don6c perfecero hoc. Pil. Ineptis. De. Sine modo. Ph. Postremo tecum nil rei nobis, Demipho, est :
 * Actum ' aiunt ' ne agas.' De. Non agam? immo

Tuos ^st damnatus gnatus, non tu ; nam tua 75

Praeterierat iam ad ducendum aetas. De. Omnia hacc Illum putato, quae ego nunc dico, diccre;