Page:Phormio (Morgan 1894).djvu/116

 92

TERENTI PHORMIO.

Ch. Ouo pacto aut unde hic haec resciuit? De. Nescio ;

Nisi me dixisse nemini certo scio. 60

Cll. Monstri, ita me di ament, simile. Ph. Inieci scrupulum. De. Hem, 955 Hicine ut a nobis hoc tantum argenti auferat

Tam aperte inridens? emori hercle satius est. Animo uiriH praesentique ut sis para. Vides tuom peccatum csse elatum foras > (>s

Neque iam id celare posse te uxorem tuam : 960 Nunc quod ipsa ex aliis aiiditura sit, Chremes,

Id nosmet indicare placabiHus est. Tum hunc inpuratum poterimus nostro modo Vlcisci. Pll. Attat, nisi mi prospicio, haereo. 70

Hi ghidiatorio animo ad me adfectant uiam. 965 Ch. At uereor ut placari possit. De. Bono animo es: Ego redigam uos in gratiam, hoc fretus, Chremes, Quom e medio excessit unde haec susceptast ^ tibi. . Pll. Itan agitis mecum? satis astute adgr^dimini. 75

Non hercle ex re istius me instigasti, Demipho. 970 Ain tu? libi quae lubitum fuerit peregre feceris

Neque huius sis ueritus feminae primariae, Quin nouo modo ef faceres contumeHam, Venias nunc precibus lautum peccatum tuom? So

Hisce 6go iUam dictis ita tibi inccnsam dabo, 975 Vt ne restinguas, lacrumis si e>ytiUaueris.

De. [Makmi quod isti di deaeque omncs duint.]

Tantane adfectum quemquam esse hominem au-

dacia ! Non hoc pubHcitus scekis hinc asportarier S5

In solas terras ! Cll. f n id redactus siim loci, 980 Vt quid agam cum iUo nesciam prorsum. De.

Lgo scio : In ius eamus. Pll. fn ius? huc, si quid kibet. Cll. Ads6quere, retine, diim ego huc seruos euoco.