Page:ParadiseLost1674CopyB.pdf/2

 IN Paradisum Amissam

Summi Poetae JOHANNIS MILTONI.

QƲilegis Amissam Paradisum, grandia magni Carmina Miltoni, quid nisi cuncta legis? Res cunctas, & cunctarum primordia rerum, Et fata, & fines continet iste liber. Intima panduntur magni penetralia mundi, Scribitur & toto quicquid in Orbe latet. Terraeque, tractusque maris, coelumque profundum Sulphureumque Erebi, stammivomumque specus. Quaeque colunt terras, Portumque & Tartara caeca, Quaeque colunt summi lucida regna Poli. Et quodcunque ullis conclusum est finibus usquam, Et sine fine Chaos, & sine fine Deus: Et sine fine magis, si quid magis est sine fine, In Christo erga homines conciliatus amor. Haec qui speraret quis crederet esse futurum? Et tamen haec hodie terra Britanna legit. O quantos in bella Duces! quae protulit arma! Quae canit, & quanta praelia dira tuba. Coelestes acies! atque in certamine Coelum! Et quae Coelestes pugna deceret agros! Quantus in aetheriis tollit se Lucifer armis! Atque ipso graditur vix Michaele minor! Quantis, & quam funestis concurritur iris Dum ferus hic stellas protegit, ille rapit! Dum vulsos Montes ceu Tela reciproca torquent, Et non mortali desuper igne pluunt: