Page:On papal conclaves (IA a549801700cartuoft).djvu/232

 216

S. Sedis beneplacitum Hieronymo D'Andrea Cardinali suspendimus atque interdiximus, quippe qui mense Junio anno 1864, nobis justisbissimas ob causas abnuentibns, aliasque ut oras ad confirmandam valetudinem peteret suadentiLus, Urbem repente deserens Neapolim profugisset, ibique adhuc immorari pergeret contra Sacrorum Conciliorum de Episcoporum residentia sanctiones, contraque Romanornm Pontificum Prædecessorum Nostrorum decreta de eadem re edita, et potissimum Benedicti Constitutionem, quæ incipit "Ad universæ Christianæ Republicæ," ubi scilicet decernitur non licere Episcopis a Diæcesi sua recedere legitima qualibet ex causa etiam tuendæ recreandæque valetudinis, nisi prius a Romano Pontifice pro tempore existente veniam fuerint expresse consecuti. Neque minus severe de Cardinalium residentia statuerunt Prædecessores item Nostri Romani Pontifices, atque in primis Innocentius in sua Constitutione "Cum Juxta," die 19 Februarii anno 1646 edita. Is enimvero, quam S. Eeclesiæ Romanæ Cardinales in partem Apostolicæ sollicitudinis vocati adstare continenter Romano Pontifici, eique in regimine ulliversæ Ecclesiæ studium suum operamque præstare debeant, graves eisdem, multiplicesque indixit pœnas, ipso facto, et absque judicis declaratione incurrendas, si extra civilem Ecclesiæ Statum demigrare ausi fuerint quacumque ex causa etiam publica et favorabili, et in corpore juris clausa, nisi eadem causa a Romano Pontifice pro tempore existente expresse antea fuerit et probata et admissa.

Jam vero hujusmodi inobedientire, atque