Page:Old English Gospel of Nicodemus - Hulme 1904.djvu/34

34 æt feower sceatum þisses middangeardes. Þonne siþan þa byman geblawen habbað, þæt næfre fis ne fugel ne wæter ne wilde dyor ne fyr, ne ne fela wihta to þan wide þæs mannes lichaman ne todæleð on þisse worulde on his eagan breohtme, þonne bið þeos eorðe eft swa niwe swa hio wæs þy dæge þe hi God geworhte. Ðonne seo saul and se lichama byoð gegadrode, and hi arisað þonne up of þære eorðan and gað forð to þan dome; and syðan þios eorðe forbyrneð mid eallum hire gestreonum and gemilt nyþer in helle. And sit ure Domine on his heahsetle, and he hafað his rode him an handa, and hio lyhteð ofer ealne þisne middangeard, and hio bið blode bestroden, swa hio wæs þy dæge þe he on þrowode; and þa wunda byoð swa opena and swa nywe swa hi wæron þy dæge þe he Iudas an his lichaman geworhte. Fyr byrneð beforan Drihtenes heahsetle, and eall manna cyn sceal byrnan on þam fyre, ær hi to ðam dome gangen, þæt hi sin þe beortran and þe clænran beforan Cristes eagena gesyhðe. Ond þonne Godes engelas arsæedað ælces mannes worc, swa god swa yfel, swa hi ær gewyrht habbað. Hi standað, þa men, æt þam dome þe him her nu ða ne hirað, ne his larae ne gimað. Hi bioð swiðe beofiende and wepende, and hira weorðung þær ne bið þe mare þe her on worulde þæs mætestan þeowes. Þa deman and þa ealdormen þenu earmra manna æhta niðinga nimað and gegripað [and] [P. 299] his worc cettaþ and hate eþiað and fnæstniaþ; and hi swætað blode, and him þær ne bið nænig clænnis seald, ne ræft (ræst?).

Đæt la bið se bitera dæg and se strange dæg. Þæt la bio bealluis dæg and biman dæg, cyrines dæg and cerfulnesse dæg. Þæt la bið nearonesse dæg and earfoðnysse dæg; and ðæt la bið se bifenda domes dæg eallum mannum to gebidanne. Hi gað þonne ða Godes engelas and asceadað þa gedefan saula fram þan synfulum, and hi settað gode on þa swi[ð]ran healfe and þa synfulan on þa winstran healfe. And he hwyrfþ hine þonne on þa wynstran, ure Domine, and he bio þonne sprecende to eallum þan synfullum mannum, efne swâ hes to anum men cweðe and sprece. And he cwæð, "Eala, þai man! hwæt, ic ðe geworhte minum handum, þæt þu were me sylfum to anlicnysse! Ic þe gestaðolode on [n]eorsnawanges wuldure, þa ðu mine ða leoflican bebodu forhogodest and þu hyrdest io swicendum swiðor þonne þæt gescope. An þane folgað þu forworhtest, þe ic þe ansende, and âwearp of ðan wuldre to deaðe. Ða ic me geeadmedde to pan pæt ic gesohte fæmnanede lichaman innoð, and ic was geboren þurh mines ece gebyrd for þe, and cildlica sceama ic geþafode and eal menisc sar ic ðrowode, and ic geþafode þæt me man mid bradum handum slogh on min nebb, and ful spatl man spau on min neb, and ecced and geallan ic birigde; and me man swang mid swipan,