Page:Metamorphoses.djvu/266

 OVID Hinc gemini fratres Broteasque et caestibus Ammon invicti, vinci si possent caestibus enses, Phinea cecidere manu Cererisque sacerdos Ampycus albenti velatus tempora vitta, tu quoque, Lampetide, non hos adhibendus ad 110 usus, sed qui, pacis opus, citharam cum voce moveres; iussus eras celebrare dapes festumque canendo. cui procul adstanti plectrumque inbelle tenenti Pettalus inridens " Stygiis cane cetera" dixit115 " manibus!" et laevo mucronem tempore fixit; concidit et digitis morientibus ille retemptat fila lyrae, casuque fuit miserabile carmen. nec sinit hunc inpune ferox cecidisse Lycormas raptaque de dextro robusta repagula posti ossibus inlisit mediae cervicis, at ille procubuit terrae mactati more iuvenci. demere temptabat laevi quoque robora postis Cinyphius Pelates; temptanti dextera fixa est cuspide Marmaridae Corythi lignoque cohaesit; 12 haerenti latus hausit Abas, nec corruit ille, sed retinente manuin moriens e poste pependit. sternitur et Melaneus, Perseia castra secutus, et Nasamoniaci Dorylas ditissimus agri, dives agri Dorylas, quo non possederat alter 130 latius aut totidem tollebat turis acervos. huius in obliquo missum stetit inguine ferrum: letifer ille locus. quem postquam vulneris auctor singultantem animam et versantem lumina vidit Bactris Halcyoneus, "hoc, quod premis," inquit 120 " habeto 135 de tot agris terrae!" corpusque exsangue relinquit. torquet in hunc hastam calido de vulnere raptam 246