Page:Lawrence E A-first reader,1907.pdf/26

 kolektiĝis monujo senmonera, paperujo, skribilujoj, plumingoj, snureto, krajonoj, kraĵonujoj, tranciletoj, k.t.p. Unu knabo havis en sia poŝo sukeraĵon malpuran, li ekpurigis ĝin per akvo el la lavvazo, sed ĉar ĝi estis krema sukeraĵo la akvo “malsekigis ĝin kaj ĝi fluidiĝas ; la aliaj knaboj moke ekkriis pri lia malsaĝeco kaj diris, ke li devas aĉeti acidaĵon, kies acideco ne estas tro forta. Henĉjo staris senmove, li ne plenumis la ordonon de la knabeto. Estis en lia monujo multe da mono por la elspezoj de la tuta trimestro, kaj li ne volis malplenigi sian poŝan ; li tamen sentis sin tre timema. La knabeto krias, “Rapidu ! rapidu ! ni devas kanti, ĉar ni estas kantemaj knaboj kaj ŝatas la kantadon kaj la dancadon. Alportu al mi ŝnuron! ni devas pendigi tiun ĉi knabon, por ke ni vidu dancantaj liajn krurojn.” Subite la knaboj sin ĵetis sur lin kriante, ke li jam trouzis ilian paciencon, bonecon, afablecon, amikecon, k.t.p. “Ni estas rusoj el Rusujo, angloj el Anglujo, germanoj el Germanujo kaj vi insultas nin !” Li paliĝis, liaj okuloj fermiĝis kaj li timis esti mortigata. Sed ho! granda feliĉeco. “Henĉjo, subite malfermis la okulojn kaj sentis kun granda ĝojo, ke li estas hejme en sia propra lito—

Estas ja nur malagrabla sonĝo.

E.A.L.