Page:Latin for beginners (1911).djvu/232

2o8 A DAY AT POMPEII Pompēiōs iter hodiē faciam. Māter tua suādet ut frūctūs et cibāria emam. Namque plūrīs amīcōs ad cānam vocāvimus et multīs rēbus egemus. Ea hortātur ut quam prīmum proficīscāmur.” “Libenter, mī pater,” “Tēcum esse mihi semper est grātum; nec Pompēiōs umquam vīdī. Sine morā proficīscī parātus sum.” Tum celeriter currum cōnscendērunt et ad urbis mūrōs vectī sunt. Stabiānā portā urbem ingressī sunt. Pūblius strātās viās mīrātur et saxa altiōra quae in mediō disposita erant et altās orbitās quās rotae inter haec saxa fēcerant. Etiam strepitum mīrātur, multitūdinem, carrōs, fontīs, domōs, tabernās, forum cum statuīs, templīs, reliquīsque aedificiīs pūblicīs.

Apud forum ē currū dēscendērunt et Lentulus dīxit, “Hīc sunt multa tabernārum genera, mī Pūblī. Ecce, trāns viam est popīna! Hoc genus tabernārum cibāria vēndit. Frūctūs quoque ante iānuam stant. Ibi cibāria mea emam.” “Optimē,” respondit Pūblius. “At ubi mī pater, crūstula emere possumus? Namque māter nōbīs imperāvit ut haec quoque parārēmus. Timeō ut ista popīna vendat crūstula.” “Bene dĪcis," inquit Lentulus. “At nonne vidĒs illum fontem ā dextrā ubi aqua per leōnis caput fluit? In illō ipsō locō est tabema pistōris quī sine dubiō vēndit crūstula.” Brevi tempore omnia erant parāta, iamque quīnta hōra erat. Deinde Lentulus et fīlius ad caupōnam properāvērunt, quod famē et