Page:Lanman's Sanskrit Reader.pdf/26

 प्राप्तो ऽस्य अमरवद् वीर ज्ञातुम इच्छामि ते ऽनघ ॥२०॥ कथम् आगमनं चेह कथं चासि न लक्षितः। सुरक्षितं हि मे वेश्म राजा चैवोयशासनः ॥२१॥ एवम् उक्तस तु वैदया नलस् तां प्रत्युवाच ह । नलं मां विद्धि कल्याणि देवदूतम् इहागतम् ॥२२॥ देवाम् त्वां प्राप्तुम् इच्छन्ति शक्रो ऽग्निर् वरुणो यमः । तेषाम् अन्यतमं देवं पतिं वरय शोभने ॥२३॥ तेषाम् एव प्रभावेन प्रविष्टोऽहम् अलक्षितः। प्रविशन्तं न मां कश् चिद् अपश्यन् नाय अवारयत ॥२४॥ एतदर्थम् अहं भने प्रेषितः सुरसत्तमः । एतच छुत्वा शुभे बुद्धिं प्रकुरुष्व यथेछसि ॥२५॥

सा नमस्कृत्य देवेभ्यः प्रहस्य नलमब्रवीत् । प्रणयस्व यथाश्रद्धं राजन्किं करवाणि ते ॥१॥ अहं चैव हि यच्चान्यन्ममास्ति वसु किं चन। तत्सर्वं तव विश्रब्धं कुरु प्रणयमीश्वर ॥२॥ हंसानां वचनं यतु तन्मां दहति पार्थिव । त्वत्कृते हि मया वीर राजानः संनिपातिताः ॥३॥ यदि त्वं भजमानां मां प्रत्याख्यास्यसि मानद ।