Page:Lanman's Sanskrit Reader.pdf/24

 अस्माकं कुरु साहाय्यं दूतो भव नरोत्तम ॥३०॥

॥ इति नलोपाख्याने द्वितीयः सर्गः ॥२॥

तेभ्यः प्रतिज्ञाय नलः करिष्य इति भारत । अर्थतान् परिपप्रछ कृताञ्जलिर् उपस्थितः ॥१॥ के वै भवन्तः कश् चासौ यस्याहं दूत ईसितः । किं च तद् वो मया कार्य कथयध्वं यथातथम् ॥२॥ एवम उक्ते नैषधेन मघवान अभ्यभाषत । अमरान वै निबोधासान दमयन्यर्थम् आगतान ॥३॥ अहम् इन्द्रोऽयम् अग्निश्च तथैवायम् अपां पतिः। शरीरान्तकरो नृणां यमो ऽयम् अपि पार्थिव ॥४॥ त्वं वै समागतान अस्मान दमयन्यै निवेदय । लोकपाला महेन्द्राद्याः समायान्ति दिदृक्षवः ॥५॥ प्राप्तुम इच्छन्ति देवास् त्वां शको निर् वरुणो यमः। तेषाम अन्यतमं देवं पतित्वे वरयस्व ह ॥६॥ एवम् उक्तः स शक्रेण नलः प्राञ्जलिर् अब्रवीत् । एकार्थ समुपेतं मां न प्रेषयितुम अर्हथ ॥७॥ कथं नु जातसंकल्पः स्त्रियम् उत्सहते पुमान् । परार्थम् ईदृशं वक्तुं तत् क्षमन्तु महेश्वराः ॥६॥ करिष्य इति संश्रुत्य पूर्वम् असासु नैषध ।