Page:Lanman's Sanskrit Reader.pdf/23

 एवम उक्तस तु शक्रेण नारदः प्रत्यभाषत । शृणु मे मघवन येन न दृश्यन्ते महीक्षितः ॥१९॥ विदर्भराज्ञो दुहिता दमयन्तीति विश्रुता। रूपेण समतिक्रान्ता पृथिव्यां सर्वयोषितः ॥२०॥ तस्याः स्वयंवरः शक्र भविता नचिराद् इव । तब गच्छन्ति राजानो राजपुत्राश् च सर्वशः ॥२१॥ तां रनभूतां लोकस्य प्रार्थयन्तो महीक्षितः। कान्ति स्म विशेषेण वलवृषनिषूदन ॥ २२ ॥ एतस्मिन् कथ्यमाने तु लोकपालाश् च सानिकाः। आजग्मुर देवराजस्य समीपम् अमरोतमाः ॥२३॥ ततस् ते शुश्रुवुः सर्वे नारदस्य वचो महत । श्रुत्वैव चाब्रुवन दृष्टा गच्छामो वयम् अण् उत ॥ २४ ॥ ततः सर्वे महाराज सगणाः सहवाहनाः। विदर्भान अभिजग्मुस ते यतः सर्वे महीक्षितः ॥ २५ ॥ नलोऽपि राजा कौन्तेय श्रुत्वा राज्ञां समागमम् । अभ्यगच्छद् अदीनात्मा दमयन्तीम अनुव्रतः ॥२६॥ अथ देवाः पथि नलं ददृशुर् भूतले स्थितम् । साक्षाद् इव स्थितं मूया मन्मथं रूपसंपदा ॥ २७ ॥ तं दृष्ट्वा लोकपालास ते भ्राजमानं यथा रविम् । तस्थुर् विगतसंकल्पा विस्मिता रूपसंपदा ॥ २८ ॥ ततोऽन्तरिक्ष विष्टभ्य विमानानि दिवौकसः। अब्रुवन् नैषधं राजन्न अवतीर्य नभस्तलात् ॥ २९ ॥ भो भो नैषध राजेन्द्र नल सत्यव्रतो भवान् ।