Page:King Alfred's Old English version of St. Augustine's Soliloquies - Hargrove - 1902.djvu/81

Rh ongytan God swā sweotole þæt hē wēre þē swā cūð swā þē nū ys Alippius, þīn cniht, hweðer ðē þonne on dām genōh þūhte, oðde hū swīðe woldest ðū him þæs þancian?  A. Þanc ic wolde secgan, nē cwæde ic þēah nā ðe raðor 'genōh'. G. For hwī? A. Alippius mē is cūðre þonne God, and ne can ic hine þēah swā georne swā ic wolde. G. Lōca nū þæt þū ofergemet ne wilnige, nū ðū hī tōgædere metest. Woldest [þū] cunnan God swā-swā Alippius? A. Nese; nē dō ic hī nā ðē raðor gelīce, þēah ic hȳ tōgædere nemne. Ac ic secge þat man wōt oft māre be þām hēalicran ðonne be þām hēanlicran. Ic wōt nū be ðām mōnan, hū hē tōmorgen ferð and oððere niht; ac þæt is earhlicere, ic nāt hwæt to morgen ætan sceal. G. Wōst þū þonne gȳt genōh be Gode, gyf hē þē byð cūð swā þē is nū þes mōnan færeld - on hwilcum tungle he nū is, oððe on hwilce hē ðanon gēð? A. Nese; ic wolde þat hē mē wēre cūðre donne mōnnan [ðē] ic gesēo þurh mīne ēaga. Ac mē is uncūð, þæt hine wille

 Deum nosse, quomodo nosti Alypium; nonne gratias ageres, et diceres, Satis est?  A. Agerem quidem gratias, sed satis esse non dicerem. R. Cur, quaeso? A. Quia Deum ne sic quidem novi quomodo Alypium, et tamen Alypium non satis novi. R. Vide ergo ne impudenter velis satis Deum nosse, qui Alypium non satis nosti. A. Non sequitur. Nam in comparatione siderum, quid est mea coena vilius? et tamen cras quid sim coenaturus ignoro; quo autem signo luna futura sit, non impudenter me scire profiteor. R. Ergo vel ita Deum nosse tibi satis est, ut nosti quo cras signo luna cursura sit?

A. Non est satis: nam hoc sensibus approbo. Ignoro autem utrum 