Page:King Alfred's Old English version of St. Augustine's Soliloquies - Hargrove - 1902.djvu/128

64 weig segð þurh hyre gescēadwīsnesse þæt hēo sī on ðē; sēo segð ǣac þæt hēo sī ǣce, forðām hēo wilnað ǣcra þinga. Nis hēo nā swā dysigra gesceafta þæt hēo wolde sēcan þæt hēo findan ne meahte, oððe wilnige þæs ðe hēo ne āhte, nē hyre tō ne gebyrede. Forlǣt nū þonne unrihtan twēon. Genōh sweotol hyt is þæt ðū eart ǣce and ā byst.

A. Þæt ic gehēre and þæt ic gelȳfe and geara wōt, and ic eom þæs swā gefagen swā ic nǣfre næs nānes þinges swā gefagen. Nū ic gehȳre þæt min sāwel is ǣcu and ā lifað, and eall þæt mīn mōd and mīn gescādwīsnesse goodra crefta gegadrad þæt mōd þā simle hæfð. And ic gehēre ǣac þæt mīn gewit is ǣce. Ac mē lyste gȳt witan be ðām gewitte þæt ic ǣr ācsode: hweðer hyt æfter þæs līchaman gedāle and þāre sāwle wēoxe, þe wanede, þe hyt swā on stǣle stōde, þe hyt swā dyde swā hyt hǣr dǣð on þisse weorulde—ōðre hwīle wēoxe, ōðre hwīle wanode. Ic wāt nū þæt þæt lȳf ā byð and þæt gewit, ac ic ondrēde þæt hyt bēo on þǣre weorulde swā hyt hēr byð on cildum. Ne wēne ic nā þæt þæt lȳf þǣr bēo būtan gewitte þē mā þe hyt hǣr byð on cildum; þonne byð þǣr forlȳtlu wynsumnes æt þām lȳfe.

G. Ic gehēre nū hwæt þū woldest witan, ac ic hyt þē ne mæg myd fǣawum weordum gesecgan. Gyf þū hyt openlice witan wilt, þonne scealt þū hyt sēcan on þǣre bēc þe wē hātað De Videndo Deo. Sēo bōc is on Englisc gehāten Be Godes Ansȳne. Ac bēo nū gōdes mōdes, and smǣa þæt þū nū leornodest, and uton būtan byddan þonne þæt [hē] unc gefultmige, forðām hē gehēt þæt hē wolde fultmian ǣlcum þāra þe tō hym cleopode and rihtes wilnode; and hē gehēt būtan ǣlcum twēon þæt hē ūs getēhte æfter þisse weorulde þæt wē meohton ful gewislice witan fulne wīsdōm and ful sōðfæstnesse; þæt þū meaht gehȳran micle openlicor on þǣre bēc þe ic þē ǣr nemde—De Videndo Deo.

Hǣr endiað þā blōstman þǣre æftran bēc þe wē hātað Soliloquiorum.