Page:King Alfred's Old English version of St. Augustine's Soliloquies - Hargrove - 1902.djvu/112

48 þe hē nis. Se lǣca wōt gearror þonne se sēoca hweðer hē hine gelācnian mæg þe ne mæg, oððe hweðer hē hine mæg gelōcnian, þe myd līðum læcedōmum þe myd stīðum. Forðām þū ne scealt to swīðe þē lāðian, nē to swīðe seofian after āwiht. Ne sint þā ēagan þīnes mōdes æalles swā hāle swā þū wenst.  A. Swuga, lā swuga! Ne drece mē, nē ic mīne unrōtnesse. Genōh ic habbe elles, þēah ðū hȳ ne ǣce. Þū hyt sēcst hwillum swā hēa, hwīlum swā dēope, þæt ic ongyte nū þæt ic ne æom swylc swilce ic wēnde, ac mē sceamað nū þæt ic wēnde þæs de hyt næs. Genōg sōð þū sǣdest. Se lǣce, þe ic wilnige þæt mē gehēle, hē wōt hū hāla ǣagan ic habbe. Hē wōt hwæt hē mē ēawian wile. Hym ic mē befeste, and hys welwylnesse ic mē bebēode. Dō hē swā hē wylle. Tō hym ic clipige þæt hē mȳn mōd ā habbe tō hym. Ne secge ic nǣfre mā þæt ic hāla ǣagan habbe ǣr ic þone wīsdōme selfne gesēo. G. Nāt ic þē nānne betran rēd þonne þū ǣr cwēde. Ac lǣt bēon þone wōp and þā unrōtnesse, and bēo gemetlice blīðe. Þū wēre ǣr tō ungemetlice unrōt, forðām sēo unrōtnes derað ǣgðer ge mōd ge lichaman. A. Þū woldest gemetigan mȳnne wōp and mȳnne unrōtnesse, and ic ne ongyte nān gemet mȳnra yrmða and  longe minus quam solet, sed item longe aliter quam putaveras; ut sic tibi secretissimus ille medicus utrumque demonstraret, et unde cura ejus evaseris, et quid curandum remaneat.  A. Tace, obsecro, tace. Quid crucias? quid tantum fodis alteque descendis? Jam flere non duro, jamjam nihil promitto, nihil praesumo, ne me de istis rebus interroges. Certe dicis quod ille ipse quem videre ardeo, noverit quando sim sanus; faciat quod placet: quando placet sese ostendat; jam me totum ejus clementiae curaeque committo. Semel de illo credidi quod sic erga se affectos sublevare non cesset. Ego nihil de mea sanitate, nisi cum illam pulchritudinem videro, pronuntiabo. R. Prorsus nihil aliud facias. Sed jam cohibe te a lacrymis, et stringe animum. Multum omnino flevisti, et hoc omnino morbus iste pectoris tui graviter accipit. A. Modum vis habere lacrymas meas, cum miseriae meae modum 