Page:King Alfred's Old English version of St. Augustine's Soliloquies - Hargrove - 1902.djvu/101

Rh simle swā ic mā wilnige þæt lēoht to gesēonne swā mē lǣs lest þāra wīsan. G. Hū be mete? hū swīðe lyst ðē þæs? A. Ne lyst mē nāwiht ðāra metta þe ic forhātan habbe, ac mē lyst ðāra þe ic getiohhod habbe tō ætanne, donne ic hī gesēo. Hwæt wille ic mā cwæðan āðer oððe be mete, oððe be drince, oððe be baðe, oððe be welan, oððe be wyrðscype, [oððe] be ǣnigum worldlusta? Ne wilnige ic heora nānes nāwyt mycle mā ðonne ic nēde sceol habban tō mȳnes līchaman hēle and strengðe gehealdan mage. Ic beþearf þēah micle māren to ðāra manna þearfa ðe ic bewitan sceal, þæs ǣac wilnige and nēde sceal. G. On rihton þū æart. Ac ic wolde witan lwæðer sī þīn ealde gȳtsung and sēo gemǣhð eallunga of ðīnum mōde āstȳfcod and wyrtwalod, þæt hēo gȳt grōwan [ne] myht. A. Be hwī cwist ðū þæt? G. Ic cwæðe be ðām þingum þe ðū mē ǣr sēdest þæt  mihi bonum in dies crescit: nam quanto augetur spes videndae illius qua vehementur aestuo pulchritudinis, tanto ad illam totus amor voluptasque convertitur. R. Quid ciborum jucunditas? quantae tibi curae est? A. Ea quae statui non edere, nihil me commovent. Lis autem quae non amþutavi, delectari me praesentibus fateor, ita tamen ut sine ulla permotione animi vel visa vel gustata subtrahantur. Cum autem non adsunt prorsus, non audet haec appetitio se inscrere ad impedimentum cogitationibus meis. Sed omnino sive de cibo et potu, sive de balneis, caeteraque corporis voluptate nihil interroges: tantum habere appeto, quantum in valetudinis opem conferri potest. R. Multum profecisti: ea tamen quae restant ad videndam illam lucem, plurimum impediunt. Sed molior aliquid quod mihi videtur facile ostendi; aut nihil edomandum nobis remanere, aut nihil nos omnino profecisse, omniumque illorum quae resecta credimus tabem manere. Nam quaero abs te, si tibi persuadeatur aliter cum multis charissimis tuis te in studio sapientiae non posse vivere, nisi ampla res aliqua familiaris necessitates vestras sustinere possit; nonne desiderabis divitias et optabis? A. Assentior. R. Quid, si etiam illud appareat, et multis te persuasurum esse