Page:King Alfred's Old English Version of Boethius' De Consolatione Philosophiae.djvu/65

VII. §3] oncerran? Ne mih[t þ]u þon ma þara woruldsælða hwe[ar]funga onwendan.

§ iii. Ic wolde nu giet ðæt wit ma spræcen emb * ða woruldsælða. To hwæm ætwit(e) ðu me ær ꝥ þu hi for minum þingū forlure? Hwi murc[nast ] ðu wið min, swelce þu for min[ū ðingū] sie ðines agnes [benumen, ægþer ge þin]ra welona ge [''þines weorþscipes? ægþer] þara þe com [ær'' from me þa hi þe onlænde wæron. Ute nu tellan heforan swilcum deman swilce þu wille; gif ðu geseþan miht ꝥ ænig deaðlic man swelces hwæt agnes ahte, ic hit þe eft eal agife ꝥ þu gereccan miht ꝥ þines agnes wære, Dysine 7 ungelæredne ic þe underfeng þe þu ærest to monnū become, 7 þa þe getydde 7 gelærde, 7 þe þa snyttro on gebrohte, þe þu þa woruld[are mid begeate, þe þu nu] sorg[iende anforlete]. Þu meaht þæs habban [þanc þæt þu minra gifa wel bruc[e. Ne miht] þu no gereccan ꝥ þu [þines auht for]lure. Hwæt siofast þu [''wið me? Habbe] ic þe awer benumen þinr[a gifena þara'' *ðe from me comon? Ælc soþ wela 7] soþ weorþscip[e sindan] mine [ag]ne ðeowas, 7 swa hwær swa ic beo hie bioð mid me. Wite þu for soð, gif ꝥ þine agne welan wæron. þe þu mændest ꝥ þu forlure, ne meahtes[t] hi na forleosan. Eala, [h]u yfele [me do]ð mænige weoruldmenn mid þǣ [ꝥ ic ne mot wealdan min]ra agenra. agenra þeawa. Se heofen mot bringan leohte dagas ⁊ eft ꝥ leoht mid þeostrum [behelian; ꝥ gear mot] brengan blost[man ⁊ þy ilcan gear]e eft geniman ; [seo see mot brucan] smyltra yþa, [7 eaþe gesceafta] motan hiora ge[wunan 7 heora will bewitigan, [butan me anum], Ic ana eom benu[men minra þeawa ⁊] eom getogen to fremdū þeawū þurh þa ungefylledan [''gitsunge woruldmon]na. Þurh ða gid[''sunga hi me habbað benumen mines [naman þe ic mid] rihte habban sceolde. [Þone naman ic] scolde