Page:King Alfred's Old English Version of Boethius' De Consolatione Philosophiae.djvu/61

V. § 3] [þone] dem þinre gedræfednesse þe þu [mid] ymbfangen eart? ac sæge me hw[elces] endes ælc angin wilnige. Đa andwirde ðæt Mod ⁊ cwæð: Ic hit gemunde gio, ac me hæfð þios gnornung ðære [ge]mynde benumen. Ða cwæðse Wisdo[m]: Wast þu hwonan ælc wuht cume? Đ[a] andwyrde ꝥ Mod ⁊ cwæð: Ic wat ælc wuht from Gode com. Ða cwæð se Wisdom: Hu mæg þæt bion, nu þu ðæ[t] angin wast, þæt ðu eac ðone ende nyte; forðæm sio gedrefednes mæg mod onstyrian, ac hio hit ne mæg his gewittes bereafian. Ac ic wolde þæt þu me sædest hwæþer ðu wisse hwæt þu self wære. Hit andwyrde ⁊ cwæð: [Ic wat] ꝥ ic on libbendum men ⁊ on gescead[wi]sum eom ⁊ þeah on deadlicum. Ða andwyrde se Wisdom ⁊ cwæð: Wastu [auht ] oþres bi þe selfum to secganne buton ꝥ þu nu sædest? Ða cwæð ꝥ Mod: Nat ic nauht oðres. Ða cwæð se Wisdom: Nu [ic] hæbbe ongiten þine ormodnesse, *[''nu ðu self nast* hwæt þu self eart, ac ic wat hu þin man tilian sceal. Forþam þu sæd]est þu wræccea wære ⁊ berea[fod] ælces godes forðon þu [ne'']stes hwæt [hu] wære. Ða þu cyddest ꝥ ðu nystes hwe[lc]es endes ælc angin wilnode, þa ðu wen[d]est ðætte stiorlease men ⁊ recelea[s]e wæren gesælie ⁊ wealdendas þisse [w]orulde; ⁊ ðær þu cyddest ꝥ eac ꝥ þu nys[t]es mid hwelcere gerece God wilt ðisse [w]orulde, oðþe hu he wolde ꝥ hio wære, [þ]a ðu sædest ꝥ ðu wende ꝥ þios sliðne [w]yrd ðas worul(d) wende buton Godes ge[þ]eahte. Eac wæs swiðe micel pleoh ꝥ [ð]u swa wenan sceoldes; næs hit no ꝥ an [ꝥ] þu on ungemetlicum ungesælðum wære, ac eac ꝥ þu fulneah mid ealle forwurde. Ðonca nu Gode ꝥ he ðe gefultumade ꝥ ic þin gewit mid ealle ne forlet. We habbað nu giet þone mæstan dæl þære tyndran þinre hæle, nu ðu geliefæst sio wyrd þurh [hi]e selfe butan Godes geþeahte þas [w]eoruld wendan ne mæge. Nu ðu ne þe[a]rft þe nauht ondrædan, forðæm[þ]e of ðæm lytlan spearcan þe þu mid