Page:King Alfred's Old English Version of Boethius' De Consolatione Philosophiae.djvu/58

10

''EALA þu scippend heofones ⁊ eorþan, þu þe on þā ecan setle ricsast, þu þe on hrædū færelde þone heofon ymbhweorfest, ⁊ þa tunglu þu gedest þe gehyrsume, ⁊ þa sunnan þu gedest ꝥ heo mid heore beorhtan sciman þa þeostro adwæscð þære sweartan nihte. Swa deð eac se mona mid his blacan leohte ꝥ þa beorhtan steorran dunniað on þā heofone, ge eac hwilum þa sunnan heore leohtes bereafaþ, þonne he betwux us ⁊ hire wyrð; ge eac hwilū þone beorhtan steorran þe we hatað morgensteorra, þone ilcan we hatað oðre naman æfensteorra. Þu þe dam winterdagū selest scorte tida ⁊ þæs sumeres dahū langran; þu þe þa treowu þurh þone stearcan wind norþan ⁊ eastan on hærfesttid heora leafa bereafast, ⁊ eft on lencten oþru leaf sellest þurh þone smyllan suðanwesternan wind. Hwæt, þe ealle gesceafta heorsumiað, ⁊ þa gesetnessa þinra beboda healdað, butan men anū; se þe oferheorð. Eala þu ælmihtiga scippend ⁊ rihtend eallra gesceafta, help nu þinū earmum moncynne. Hwy þu la Drihten æfre woldest ꝥ seo wyrd swa hwyrfan sceolde? heo þreat þa unscildigan ⁊ nauht ne ðreaþ þam scildigū. Sittað manfulle on heahsetlū, ⁊ halige under heora fotū þrycað; sticiað gehydde beorhte cræftas, ⁊ þa unrihtwisan tælað þa rihtwisan. Nauht ne deregað monnū mane aþas, ne ꝥ lease lot þe beoð mid þā wrencū bewrigen. Forþā went nu fulneah eall moncyn on tweonunga, gif seo wyrd swa hweorfan mot on yfelra manna gewill, ⁊ þu heore nell stiran. Eala min Drihten, þu þe ealle gesceafta ofersihst, hawa nu mildelice on þas earman eorþan, ⁊ eac on eall moncyn, forþā hit nu eall winð on þā yðum þisse worulde.''

§ i. ÞA ꝥ Mod þa þillic sar cweðende wæs, ⁊ þis leoð singende wæs, se Wisdom þa ⁊ seo Gesceadwisnes him bliðum