Page:King Alfred's Old English Version of Boethius' De Consolatione Philosophiae.djvu/53

Rh ''XXIV. Hu menn willniað þurh ungelice gearnunga cuman to anre eadignesse.''

''XXV. Hu God welt ealra gesceafta mid þam bridlū his anwealdes ⁊ hu ælc gesceaft wrigað wið hire gecyndes, ⁊ wilnað ꝥ hit cume þider ðonan þe hit ær com.''

''XXVI. Hu se Wisdom sæde ꝥ men mihton he Gode swelce hi mæte; ⁊ hwæþer se wela mihte þone mon gedon swa weline ꝥ he maran ne þorfte; ⁊ hwæþer Boetie eall his woruld licode þa he gesælgost wæs.''

''XXVII. Hu se weorðscipe mæg gedon tu ðing: ðone dysegan þam oðru dysegu weorpne; ⁊ hu Nonius wæs forcweden for þam gyldenan scridwæne; ⁊ hu ælces monnes yfel bið þy openre gif he anwald hæfð. ''

''XXVIII. Be Nerone ðam casere.''

''XXIX. Hwæðer þæs cyninges neawest ⁊ his freondscipe mæge ænigne mon weligne ⁊ waldendne gedon; ⁊ hu þa oðre friend cumað mid þa welan, ⁊ eft mid þam welan gewitað,''

''XXX. Hu se scop sang ꝥ ma manna fægnodon dysiges folces gedwolan þonne hie fægnedon soþra spella, ꝥ is ꝥ hi wendon his beteran þonne he wære; þonne fægniað hi þæs þe hi sceamian sceolde,''

''XXXI. Hu se sceal fela nearanessa geþolian þe þæs lichoman lustas forlætan nele; ⁊ hu mon mæg ðy ilcan weorce cweþan ꝥ netenu send gesælige, gif man cwið ꝥ þa men sen gesælige þa heora lichoman lustum fulgað. ''

''XXXII. Hu þes anwearda wela merð þa men þe beoþ atihte to þa sodum gesælðum; ⁊ hu se wisdom is an anlipe cræft ðære sawle, ⁊ is þeah betera ðonne ealle þæs lichoman cræftas; ⁊ þeah hwa gegaderie ealle þas andweardan god, þonne ne mæg he no þe raðor beon swa welig swa he wolde, ne he eft him næfð ꝥ þæt he ær wende.''

''XXXIII. Hu se Wisdom hæfde getæht þa Mode þa anlicnessa þara soðena sælþa; wolde hi þa selfe getæcan, ⁊ he þam fif gesælðum: ꝥ is wela ⁊ anweald ⁊ weorðscipe ⁊''