Page:Illustrations of the history of medieval thought and learning.djvu/297

Rh magisterio eius, ut ex scriptis eius intellexi, sublimis, Malmesburiae resedit. Ubi post aliquot annos a pueris quos docebat, graphiis perfossus, animam exuit tormento gravi et acerbo; ut dum iniquitas valida et manus infirma saepe frustraretur, et saepe impeteret, amaram mortem obiret. Iacuit aliquandiu in ecclesia illa, quae fuerat infandae caedis conscia; sed ubi divinus favor multis noctibus super eum lucem indulsit igneam, admoniti monachi in maiorem eum transtulerunt ecclesiam, et ad sinistram altaris positum, his praedicaverunt versibus martyrem:

Sed et Anastasius de insigni sanctitate adhuc viventem collaudat his verbis ad Carolum.

[Here follows an extract from Anastasius the librarian, to which William adds:]

Alternant ergo de laudibus eius et infamia diversa scripta, quamvis iampridem laudes praeponderaverint. Tantum artifici valuit eloquentia ut magisterio eius manus dederit omnis Gallia. Verum si qui maiorem audaciam anhelant, ut synodus quae tempore Nicolai papae secundi Turonis congregata est, non in eum sed in scripta eius duriorem sententiam praecipitant. Sunt ergo haec fere quae controversiam pariunt.

5. This is the account of John Scotus's end which was received throughout the middle ages. The little that