Page:Ichneutae (Walker 1919).djvu/462

438

Folium 2.

ν. 17. Undetricesimae literae sedes extat in papyro. Lacuna in fine versus caret termino ad quem.

v. 20. Lacuna in fine versus caret termino ad quem.

v. 21. Lacuna in fine versus caret termino ad quem.

v. 22. Lacuna in fine versus caret termino ad quem.

v. 23. Ρ$2$ πεσσύθ. Lacuna in fine versus caret termino ad quem.

v. 24. Literae, quae, si duo fragmenta justo supplemento conjuncta sunt, quarta et vicesima stat in versu, sedes extat in frag- mento secundo. Lacuna in fine versus quinque fortasse literarum, quantas scribit P, capax est; sed versui adscribit P$2$ notam, cujus superest ου, indicans aliquid "οὕτως" esse scriptum in aliquo exem- plari: in lacuna igitur stabat olim et hujus notae prior pars.

v. 25. Literae, quae, si v. 24 bene reconstitutus est, ultima verbi ἱκνοῦμαι stat, sedes extat in fragmento secundo. Lacuna in fine versus caret termino ad quem.

Folium 2.

Fons propemodum unicus est folium secundum papyraceum, frag- mento duarum tantum literarum adjecto, quod Hunt ob condicionem physicam huic papyri parti et propter duas paragraphos versui, quem ego 49 numero, dat. Hoc in folio uniuscujusque in fine versus, versibus 31, 33, 38, serieque 42-51 exceptis, est lacuna talis ut careat termino ad quem. In fine versuum 38, 43, 45, 47, 49, 50 lacuna nulla est: in fine versus 31 est lacuna viginti fortasse, quantas scribit P, literarum capax, sed inde vestigium notae a Ρ$2$ scriptae, quae partem lacunae olim implevit: in fine versus 33 est lacuna viginti fortasse, quantas scribit P, literarum capax, sed inde vestigium notae a Ρ$2$ scriptae, quae partem lacunae olim implevit: in fine versus 44,