Page:Hesiod, The Homeric Hymns, and Homerica.djvu/660

 {| align="center" εἰ δή ῥ' ἤ]με[λλ]έν τε καὶ εἰ δίε μῦ[θον] ἀκούσ[αι ἀθανά]των οἳ οἱ τότ' ἐναργεὲς ἀντεφάμησ[αν. κείνη]ν δ' [ἐ]ν μεγάροισιν ἐὺ τρέφεν ἠδ' ἀτ[ίταλλε δεξάμ]εν[ο]ς, ἶσον δὲ θυγατράσιν ᾗσιν ἐτίμ[α. ἣ τέκε] Τήλεφον Ἀρκασίδην Μυσῶν βασιλῆ[α μιχθε]ῖσ᾽ ἐν φιλότητι βίῃ Ἡρακληείῃ ὅς ῥα μεθ᾽ ἵ]ππους στεῖχεν ἀγαυοῦ Λαομέδοντο[ς, οἳ δὴ πόσσι]ν ἄριστοι ἐν Ἀσ[ί]δι ἔτραφεν αἴῃ. ἐκ δ' ὅ γ' Ἀμαζον]ίδων μεγαθύμων φῦλον ἔναιρ[ε μαρνάμενος, κ]εινῆς δέ τε γῆς ἐξήλασε πάσης. αὐτὰρ ὁ Τήλεφος] ἔτραπ᾽ Ἀχαιῶν χαλκοχιτών[ων ἀσπιστὰς καὶ ἔβησ]ε μελαινάων ἐπὶ ν[ηῶν. αὐτὰρ ἐπεὶ πολλοὺς] πέλασεν χθονὶ βω[ιανείρῃ, αὐτοῦ δέδμητ]ο βίη τ᾽ ἀνδροκτασίη τ[ε Ἠλέκτρ[η ... γείναθ' [ὑποδμηθεῖσα κελαινεφέι Κρονίωνι Δάρδαν[ον ... Ἠετίωνα[ τε ... ὄς ποτε Δ[ήμητρος μέγ' ἐράσσατο καλλικόμοιο. 606
 * }