Page:Hesiod, The Homeric Hymns, and Homerica.djvu/636

 {| align="center" &emsp;Εἰ μὴ κερδαίνειν ἀπὸ τῶν αἰσχρῶν ἐθέλοιεν, &emsp;οἱ δʼ ἀγαθοὶ τιμῷντο, δίκη δʼ ἀδίκοισιν ἐπείη. &emsp;Εὔχεσθαι δὲ θεοῖσι τί πάντων ἐστὶν ἄμεινον; &emsp;Εὔνουν εἶναι ἑαυτῷ χρόνον ἐς τὸν ἅπαντα. &emsp;Ἐν δʼ ἐλαχίστῳ ἄριστον ἔχεις ὅ τι φύεται εἰπεῖν; &emsp;Ὡς μὲν ἐμῇ γνώμῃ, φρένες ἐσθλαὶ σώμασιν ἀνδρῶν. &emsp;Ἡ δὲ δικαιοσύνη τε καὶ ἀνδρείη δύναται τί; &emsp;Κοινὰς ὠφελίας ἰδίοις μόχθοισι πορίζειν. &emsp;Τῆς σοφίης δὲ τί τέκμαρ ἐπʼ ἀνθρώποισι πέφυκεν; &emsp;Γιγνώσκειν τὰ παρόντʼ ὀρθῶς, καιρῷ δʼ ἅμʼ ἕπεσθαι. &emsp;Πιστεῦσαι δὲ βροτοῖς ποῖον χρέος ἄξιόν ἐστιν; &emsp;Οἷς αὐτὸς κίνδυνος ἐπὶ πραχθεῖσιν ἕπηται. &emsp;Ἡ δʼ εὐδαιμονίη τί ποτʼ ἀνθρώποισι καλεῖται; &emsp;Λυπηθέντʼ ἐλάχιστα θανεῖν ἡσθέντα τε πλεῖστα.
 * } 582