Page:Hesiod, The Homeric Hymns, and Homerica.djvu/634

 {| align="center" &emsp;Τοῦτό τι δή μοι μοῦνον ἐειρομένῳ κατάλεξον, &emsp;πόσσοι ἅμʼ Ἀτρεΐδῃσιν ἐς Ἴλιον ἦλθον Ἀχαιοί; ὁ δὲ διὰ λογιστικοῦ προβλήματος ἀποκρίνεται οὕτως· &emsp;Πεντήκοντʼ ἦσαν πυρὸς ἐσχάραι, ἐν δὲ ἑκάστῃ &emsp;πεντήκοντʼ ὀβελοί, περὶ δὲ κρέα πεντήκοντα· &emsp;τρὶς δὲ τριηκόσιοι περὶ ἓν κρέας ἦσαν Ἀχαιοί.

&emsp;Τοῦτο δὲ εὑρίσκεται πλῆθος ἄπιστον· τῶν γὰρ ἐσχαρῶν οὐσῶν πεντήκοντα, ὀβελίσκοι γίνονται πεντακόσιοι καὶ χιλιάδες β΄, κρεῶν δὲ δεκαδύο μυριάδες. ... &emsp;Κατὰ πάντα δὴ τοῦ Ὁμήρου ὑπερτεροῦντος φθονῶν ὁ Ἡσίοδος ἄρχεται πάλιν· &emsp;Υἱὲ Μέλητος Ὅμηρ’, εἴπερ τιμῶσί σε Μοῦσαι, &emsp;ὡς λόγος, ὑψίστοιο Διὸς μεγάλοιο θύγατρες, &emsp;λέξον μέτρον ἐναρμόζων, ὅ τι δὴ θνητοῖσι &emsp;κάλλιστόν τε καὶ ἔχθιστον· ποθέω γὰρ ἀκοῦσαι. ὁ δέ φησι· &emsp;Ἡσίοδʼ, ἔκγονε Δίου ἑκόντα με ταῦτα κελεύεις &emsp;εἰπεῖν· αὐτὰρ ἐγὼ μάλα τοι πρόφρων ἀγορεύσω. &emsp;κάλλιστον μὲν τῶν ἀγαθῶν ἔσται μέτρον εἶναι &emsp;αὐτὸν ἑαυτῷ· τῶν δὲ κακῶν ἔχθιστον ἀπάντων. &emsp;ἄλλο δὲ πᾶν, ὅ τι σῷ θυμῷ φίλον ἐστὶν, ἐρώτα.

&emsp;Πῶς ἂν ἄριστʼ οἰκοῖντο πόλεις καὶ ἐν ἤθεσι ποίοις; 580
 * }