Page:Hesiod, The Homeric Hymns, and Homerica.djvu/632

 {| align="center" &emsp;Φάσγανα κωπήεντα καὶ αἰγανέας δολιχαύλους. &emsp;Δὴ τότʼ ἀριστῆες κοῦροι χείρεσσι θαλάσσης &emsp;Ἄσμενοι ἐσσυμένως τε ἀπείρυσαν ὠκύαλον ναῦν. &emsp;Κολχίδʼ ἔπειτ’ ἤγοντο καὶ Αἰήτην βασιλῆα &emsp;Φεῦγον, ἐπεὶ γίγνωσκον ἀνέστιον ἠδʼ ἀθέμιστον. &emsp;Αὐτὰρ ἐπεὶ σπεῖσάν τε καὶ ἔκπιον οἶδμα θαλάσσης &emsp;Ποντοπορεῖν ἤμελλον ἐυσσέλμων ἐπὶ νηῶν. &emsp;Τοῖσιν δʼ Ἀτρεΐδης μεγάλʼ εὔχετο πᾶσιν ὀλέσθαι &emsp;Μηδέποτʼ ἐν πόντῳ, καὶ φωνήσας ἔπος ηὔδα· &emsp;Ἐσθίετʼ ὦ ξεῖνοι, καὶ πίνετε· μηδέ τις ὑμέων &emsp;οἴκαδε νοστήσειε φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν &emsp;Πημανθείς, ἀλλʼ αὖτις ἀπήμονες οἴκαδʼ ἵκοισθε.

&emsp;Πρὸς πάντα δὲ τοῦ Ὁμήρου καλῶς ἀπαντήσαντος πάλιν φησὶν ὁ Ἡσίοδος· 578
 * }