Page:Hesiod, The Homeric Hymns, and Homerica.djvu/628

 {| align="center" Ἡσίοδος ἀχθεσθεὶς ἐπὶ τῇ Ὁμήρου εὐημερίᾳ ἐπὶ τὴν τῶν ἀπόρων ὥρμησεν ἐπερώτησιν καί φησι τούσδε τοὺς στίχους· &emsp;Μοῦσ’ ἄγε μοι τά τʼ ἐόντα τά τʼ ἐσσόμενα πρό τʼ ἐόντα &emsp;τῶν μὲν μηδὲν ἄειδε, σὺ δʼ ἄλλης μνῆσαι ἀοιδῆς. δὲ Ὅμηρος, βουλόμενος ἀκολούθως τὸ ἄπορον λῦσαι φησίν· &emsp;Οὐδέ ποτʼ ἀμφὶ Διὸς τύμβῳ καναχήποδες ἵπποι &emsp;ἅρματα συντρίψουσιν ἐρίζοντες περὶ νίκης.

&emsp;Καλῶς δὲ καὶ ἐν τούτοις ἀπαντήσαντος ἐπὶ τὰς ἀμφιβόλους γνώμας ὥρμησεν ὁ Ἡσίοδος, καὶ πλείονας στίχους λέγων ἠξίου καθʼ ἕνα ἕκαστον συμφώνως ἀποκρίνασθαι τὸν Ὅμηρον. ἔστιν οὖν ὁ μὲν πρῶτος Ἡσιόδου, ὁ δὲ ἑξῆς Ὁμήρου, ἐνίοτε δὲ καὶ διὰ δύο στίχων τὴν ἐπερώτησιν ποιουμένου τοῦ Ἡσιόδου· &emsp;Δεῖπνον ἔπειθʼ εἵλοντο βοῶν κρέα, καὐχένας ἵππων &emsp;Ἔκλυον ἱδρώοντας, ἐπεὶ πολέμοιο κορέσθην. &emsp;Καὶ Φρύγες, οἳ πάντων ἀνδρῶν ἐπὶ νηυσὶν ἄριστοι &emsp;Ἀνδράσι ληιστῆρσιν ἐπʼ ἀκτῆς δόρπον ἑλέσθαι. &emsp;Χερσὶ βαλέων ἰοὺς οὔλων κατὰ φῦλα γιγάντων 574
 * }