Page:Hesiod, The Homeric Hymns, and Homerica.djvu/616

 {| align="center" &emsp;Ὣς ἄρ’ ἔφη· Κρονίδης δ’ ἔβαλε ψολόεντα κεραυνὸν πρῶτα μὲν ἐβρόντησε, μέγαν δ’ ἐλέλιξεν Ὄλυμπον, αὐτὰρ ἔπειτα κεραυνὸν, δειμαλέον Διὸς ὅπλον, ἧκ’ ἐπιδινήσας· ὁ δ’ ἄρ’ ἔπτατο χειρὸς ἄνακτος. πάντας μέν ῥ’ ἐφόβησε βαλὼν ἐπὶ τούσδε [κεραυνόν·] ἀλλ’ οὐδ’ ὣς ἀπέληγε μυῶν στράτος, ἀλλ’ ἔτι μᾶλλον ἔλπετο πορθήσειν βατράχων γένος αἰχμητάων, εἰ μὴ ἀπ’ Οὐλύμπου βατράχους ᾤκτειρε Κρονίων, ὅς ῥα τότ’ ἐν βατράχοισιν ἀρωγοὺς εὐθὺς ἔπεμψεν. &emsp;Ἦλθον δ’ ἐξαίφνης νωτάκμονες, ἀγκυλοχῆλαι, λοξοβάται, στρεβλοί, ψαλιδόστομοι, ὀστρακόδερμοι, ὀστοφυεῖς, πλατύνωτοι, ἀποστίλβοντες ἐν ὤμοίς, βλαισοί, χειλοτένοντες, ἀπὸ στέρνων ἐσορῶντες, ὀκτάποδες, δικέραιοι, ἀτειρέες, οἱ δὲ καλεῦνται καρκίνοι, οἵ ῥα μυῶν οὐρὰς στομάτεσσιν ἔκοπτον ἠδὲ πόδας καὶ χεῖρας· ἀνεγνάμπτοντο δὲ λόγχαι. τοὺς δὴ ὑπέδδεισαν πάντες μύες, οὐδ’ ἔτ’ ἔμειναν, ἐς δὲ φυγὴν ἐτράποντο· ἐδύσετο δ’ ἥλιος ἤδη, καὶ πολέμου τελετὴ μονοημέρου ἐξετελέσθη.
 * } 562