Page:Gospel of Saint John in West-Saxon.djvu/125

, 31] 24. Sē ðe mē ne lufað ne hylt hē mīne sprǣce; and nis hyt mīn sprǣc þe gē gehȳrdon, ac ðæs Fæder þe mē sende.

25. Ðās þing ic ēow sǣde, þā ic mid ēow wunode.

26. Sē Hāliga Frōfre Gāst, þe Fæder sent on mīnum naman, ēow lǣrð ealle þing, and hē lǣrð ēow ealle þā þing þe ic ēow secge.

27. Ic lǣfe ēow sibbe; ic sylle ēow mīne sibbe; ne sylle ic ēow sibbe swā middaneard sylþ. Ne sȳ ēower heorte gedrēfed, nē ne forhtige [gē.]

28. Gē gehȳrdon þæt ic ēow sǣde, Ic gā, and ic cume tō ēow. Witodlīce gif gē mē lufedon, ge geblissodon, for þām þe ic fare tō Fæder; for þām Fæder ys māra þonne ic.

29. And nū ic ēow sǣde ǣr ðām þe hit gewurðe, þæt gē gelȳfon þonne hit geworden bið.

30. Ne sprece ic nū nā fela wið ēow; ðyses middaneardes ealdor cymð, and hē næfð nān ðing on mē;

31. ac þæt middaneard oncnāwe þæt ic lufige Fæder, and ic dō swā Fæder mē bebēad. Arīsað, uton gān heonon.