Page:Gesta Romanorum - Swan - Wright - 1.djvu/534

360

The anecdote is thus recorded by the historian: "Senectutis ultimæ quædam, Syracusanis omnibus Dionysii tyranni exitum, propter nimiam morum acerbitatem et intolerabilia onera, votis expetentibus, sola quotidie matutino tempore deos, ut incolumis ac sibi superstes esset, orabat. Quod ubi is cognovit, non debitam sibi admiratus benevolentiam, arcessit eam, et quid ita hoc, aut quo suo merito faceret, interrogavit. Tum illa, certa est, inquit, ratio propositi mei, puella enim, cum gravem tyrannum haberemus, carere eo cupiebam: quo interfecto, aliquanto tetrior arcem occupavit. Ejus quoque finiri dominationem magni æstimabam: tertium te superioribus importuniorem habere cœpimus rectorem. Itaque timens, ne, si tu fueris absumptus, deterior in locum tuum succedat, caput meam pro tua salute devoveo. Tam facetam audaciam Dionysius punire erubuit."

Val Max. Lib. vi. c. 2. Ex. 2.

This must remind the reader of Æsop's fable of the frogs who desired a king. Which is the original? It occurs among some translated Dutch fables by De Witt, under the title of "A woman praying for the long Life of Dionysius the Tyrant." See the Appendix.