Page:Catechismoftrent.djvu/406

 tur petitio illa orationis Dominicæ: "Dimitte nobis debita nostra, sicut et nos dimittimus," &c. p. 364, et seq.

xxii. 16, &c.]—Genus assentationis pessimum, quæ ad proximi calamitatem et perniciem adhibetur. De adulatione habes p. 304, et 305. "Quia verax es," &c. De mendacio vide, p. 303, et seq. ubi notatur hoc ipsum testimonium ex hoc Evangelio decerptum.

, &c.]—Vide quæ debentur principibus et superioribus in potestate constitutis, p. 276.

. ix. 18, &c.]—Hic differentia, qua infideles et Christiani à morbis liberari cupiunt, de qua p. 382, et quomodo in morbis ad Deum, non ad præstigiatorum incantationes sit recurrendum, ibid p. 383.

.]—Hic de morte et novissimis, de quibus sæpe ad populum agendum esse præcipitur, p. 65, et 206.

]—Hic de reliquiis Sanctorum, e cultu, et veneratione earum aget Parochus ex, p. 320, et seq.

, &c.]—Hic de ratione juvandi mortuos per sacrificium Missæ et orationes, de qua p. 175, et 326, vel in quibusbam Ecclesiis legitur Evangelium Dominicæ IV. Quadragesimæ, de quo ibidem. Si plures sint Dominicæ inter Pentecosten et Adventum, servetur quod de his in Breviarii rubricis habetur.

xxiv. 15, &c.]—Hic de signis præcedentibus diem judicii agendum est, de quibus, p. 64.

, &c.]—Hic locus ad probandum temporalia à Deo peti posse inducitur, p. 360, unde de hoc argumento Parochi etiam agere poterunt, de quo tum ibidem, tum p. 323, et 324, agitur.

]—Hic de dæmonum potestate poterit agi qui quantum possunt, et quamdiu volunt, homines tentare non possunt, ut habetur, p. 375, et seq.