Page:Beowulf (Wyatt).djvu/141

Rh

þæt hē dæg-hwīlagedrogen hæfde eorðan wynn[e];ðā wæs eall sceacen dōgor-gerīmes,dēatð ungemete nēah: “Nū ic suna mīnumsyllan wolde gūð-gewǣdu,þǣr mē gifeðe swā ǣnig yrfe-*weardæfter wurde līce gelenge.Ic ðās lēode hēold fīftig wintra;næs se folc-cyning ymbe-sittendraǣnig ðāra, þe mec gūð-winumgrētan dorste, egesan ðēon.Ic on earde bād mǣl-gesceafta,hēold mīn tela, ne sōhte searo-nīðas,ne mē swōr fela āða on unriht.Ic ðæs ealles mæg feorh-bennum sēocgefēan habban; forðam mē wītan ne ðearfWaldend fīra morðor-bealo māga,þonne mīn sceaceð līf of līce.Nū ðū lungre geong hord scēawianunder hārne stān, Wīglāf lēofa,nū se wyrm ligeð, swefeð sāre wund,since berēafod. Bīo nū on ofoste,þæt ic ǣr-welan, gold-ǣht ongite,gearo scēawige swegle searo-gimmas,þæt ic ðȳ sēft mæge æfter māððum-welanmīn ālǣtan līf ond lēod-scipe,þone ic longe hēold.”

 

Ðā ic snūde gefrægnsunu Wihstānes æfter word-cwydumwundum dryhtne hȳran heaðo-sīocum,hring-net beran, 