Page:Beowulf (Wyatt).djvu/112

88

sārum wordum,oð ðæt sǣl cymeð, þæt se fǣmnan þegnfore fæder dǣdum æfter billes biteblōd-fāg swefeð, ealdres scyldig;him se ōðer þonan losað *[li]figende, con him land geare. Þonne bīoð brocene on bā healfe āð-sweord eorla,[syð]ðan Ingelde weallað wæl-nīðas,ond him wīf-lufan æfter cear-wælmumcōlran weorðað. Þȳ ic Heaðobear[d]na hyldo ne telge, dryht-sibbe dǣl,Denum unfǣcne, frēond-scipe fæstne.Ic sceal forð sprecan gēn ymbe Grendel,þæt ðū geare cunne, sinces brytta,tō hwan syððan wearð hond-rǣs hæleða.Syððan heofones gim glād ofer grundas,gæst yrre cwōm, eatol ǣfen-grom,ūser nēosan, ðǣr wē gesundesæl weardodon. þǣr wæs Hondscīohild onsǣge, feorh-bealu fǣgum;hē fyrmest læg, gyrded cempa;him Grendel wearð, mǣrum magu-þegne, tō mūð-bonan, lēofes manneslīc eall forswealg.